| تبليغات | X |
ما جنگ نمیخواهیم!
مديران و مسئولان محترم جمهوري اسلامي ايران
با سلام
19 سال است که از جنگ هشتسالة ايران و عراق ميگذرد. هنوز داغ مرگ جوانان وطن قلبها را به درد ميآورد. هنوز درد و رنج هزاران مجروح شيميايي، بهويژه در مناطق مرزي ميهنمان سينهها را آکنده از اندوه ميکند. هنوز تکههای پيكر جوانان رشيدمان را روزانه در پاركها و صحن دانشگاهها بهخاك ميسپاريم و هنوز از آسيبهاي اجتماعي و اقتصادي تحريمهاي جهاني بر ضد ايران، مانند كمبود كالاهاي اساسي، میزان بالاي تورم، فقر ، بيكاري و فساد ناشي از آن نياسودهايم كه آواي شوم جنگ خانمانسوزي ديگری به گوش ميرسد ومسئولان كشورمان نيز، با طرح پاسخهاي تند، گويي به استقبال آن ميروند!
امروز كه مشاركت مردم در يكي از مهم ترين تصميمهاي ملّي شان تا به اين حد ضروري است ، عدم حضور نهادهاي مدني همچون گروهها، احزاب اصناف، سنديكاها ، دانشجويان و دیگر اقشار مردم حاصلي جز جدايي مردم از حاكميّت و حاكميت از جامعة بينالملل نخواهد داشت.
ما مادران صلح ايران با جنگ مخالفیم و پيشنهاد ميكنيم که محتواي بستة تعيين شده از سوي كشورهاي 1+5 در رسانههاي رسمي كشور علني گردد. ما باور داريم که اگر دولت ايران تعليق موقت غنيسازي را بپذيرد و به مذاكرة مستقيم براي اصلاح شرايط آن تن دهد، افكار عمومي جهان به نفع ملّت ايران تغيير خواهدكرد و اجماع جهاني برضد كشورمان درهم خواهد شكست.
بيترديد ادامة تحريمها و آغاز حملة نظامي بيش از همه ويراني و كشتار و آثار اسفبار خود را بردوش مردم خواهد نهاد. بنابر اين، مردم بايد در اين تصميم سرنوشتساز مشاركت داشته باشند.
هنوز گروه بزرگي از مردم بر اين باورند كه اگر پس از فتح افتخارآميز خرمشهر، كه عراق و حاميانش در موضع ضعيفتري قرار داشتند، پاي مذاكره مينشستيم، احتمال پيشگيري از كشتارها، موشكبارانها وبمبارانهاي وحشتناك شيميايي وجود داشت و سرنشینان هواپیمای ارباسی که بر فراز خلیج فارس پرواز میکرد جان خود را از دست نمیدادند.
انتظار مادران دلسوخته و داغدیدة این سرزمین آن است که تا دیر نشده با گفتگو و حل صلحجويانة مسائل اختلافات را حل کنیم و، با طرح شعارهاي تند، آتش بيار معركهای كه ابرقدرتهاي جنگ افروز به پا كردهاند نشويم.
مادران صلح ايران
با سلام، با آغاز بهار 1387 همچنان محكوميت فعّالان جامعة مدني، دانشجويان، كارگران ، معلّمان و اقلّيتهاي قومي و مذهبي ادامه يافته، زندان و شلاّق به آنان ابلاغ شدهاست.
بر اساس مواد 20 و23 قانون اساسي كشورمان، هر فردي حق آزادي عقيده و بيان دارد و اين حق مستلزم آن است كه كسي ازداشتن و بيان عقايد خود يا دريافت و انتشار آن بيم و نگراني نداشته باشد. همچنين بر اساس مادّة 27 همين قانون، هرشخصي آزادي تشكيل اجتماعات، مجامع و انجمنهاي مسالمتآميز را دارد..
از سوي ديگر بر اساس مادة43 قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران ، تأمين استقلال اقتصادي جامعه و ريشهكن كردن فقر و محروميت و بر آوردن نيازهاي انساني و رشد او ، با حفظ آزادگي ، از ضروريات است و تأمين نيازهاي انساني نظير مسكن، خوراك و پوشاك و آموزش و پرورش، درمان و تأمين كار براي همه تاجايی كه نيازهاي روزمرة انسان برطرف شود و به خودسازي معنوي و اجتماعي و سياسي بپردازد، از اهداف اعلام شدة جمهوري اسلامي است. آيا اين روش درستياست كه بخشهايي از جامعه را كه عملاً بهبود زندگي مردم را پيميگيرند و در راه آن تلاش ميكنند، به زندان محكوم كنيم؟ يا باحكم شلاّق آنان را تحقير کنيم؟
اعضای محترم شورای امنیت سازمان ملل متحد
ما جمعی از مادران ایران، از طیفهای مختلف قومی و مذهبی، نگرانی عمیق خود را در بارة وضعیت بحرانی کشورمان ایران و منطقة خاورمیانه با شما در میان می گذاریم .
ما جنگ نمیخواهیم!
هموطنان را به امضاء بیانیه فوق دعوت می کنیم. لطفا اسامی خود را در قسمت «نظرات» وارد کنید.
و یا با ایمیل آدرس peace.publicrelation@gmail.com تماس حاصل کنید.
