شورای امنیت، به بهانة رفتار دولتمردان ایران، قطعنامه های متعددی ضد کشور ما صادر کرده یا درحال صادر کردن آنهاست. اما سیاستمداران میآیند و میروند و آنچه ماندنی است جامعه و مردماند و شورای امنیت نباید به بهانة رفتار حکومتها امنیت مردم جامعهای را به باد دهد.
شما نیک می دانید که تحريم، اشغالگری، جنگ و ويراني كشورها را از توسعه باز مي دارد و نیروهاي بالفعل و بالقوة سازندگي را به كام مرگ و نابودي ميكشاند. جنگ مردم و بهویژه کودکان و زنان را در هر دو سو يا به سوگ کشتههاي خود مينشاند و يا بار تيمار معلولان جسمي، رواني و آسيب ديدگان را بر دوش آنها ميگذارد .
اعضای شورای امنیت خوب می دانند که تحریمهای اقتصادی برای خرید تسلیحات نظامی در جنگ طلبان تأثیری ندارد و کسانی که بخواهند به فناوریهای مرگ و نابودی دست یابند میتوانند از مسیر های غیررسمی بهراحتی به هدفشان برسند. تحریم در همة کشورهایی که سالها آماج آن بودهاند، فقط به فقر و تیرهروزی و گرسنگی مردم انجامیده، بیآنکه در وضعیت دولتمردان تأثیری بنهد و، در واقع، فقط مردم را مجازات کرده است. تحریمهای مصوب آن شورا، اگر چه دولتها را هدف قرار میدهد، تاوان آن را مردم، به ویژه زنان و کودکان و بیماران نیازمند به داروها می پردازند. ، تحریم و مناقشات داخلی، حتی اگر جنگ رخ ندهد، در معیشت، بهداشت، آموزش و ساير شاخصهاي مربوط به توسعه و در نهایت در روابط میان ملتها تأثیر خواهد گذاشت.
بدیهی است هر کشوری که بمب اتمی و یا سلاح کشتار جمعی در اختیار داشته باشد تهدیدی برای صلح جهانی خواهد بود. اما آیا مردم این کشورها هم تهدیدی برای جهانیان به شمار می آیند؟ چرا شورای امنیت، تنها به این بهانه که دولت ایران متهم به تخطی از اصول بین المللی شده است، اجازه میدهد مردم ایران اینگونه بهراحتی به جرم ناکرده مجازات شوند؟ جنگ و تحریم تسویه حساب بین دولتهاست. شورای امنیت نباید اجازه دهد که مردم ایران دستمایة تسویه حساب دولتها قرار گیرند.
ما از شورای امنیت میخواهیم با توجه به زمزمههای موجود دربارة قطعنامة بعدی در مورد تحریم ایران به جای ان در قطعنامهای، سران دول را از کاربرد بیان تهدیدآمیز و جنگطلبانه منع کند و آنان را مکلف سازد تا در گفت و گو های بینالمللی حرمت انسانها را پاس دارند و از لحن تنشزا بپرهیزند.
ما، با اعتقاد به ضرورت گفت وگو برای رفع منازعات و مناقشات بین دولتها و باور به اینکه صلح حق همة ملتها از هر نژاد، رنگ و دینی است، از شورای امنیت میخواهیم کوبیدن بر طبل جنگ و تحریم و تشویق درگیریهای فرقه ای، قومی، دینی و حملة نظامی از طرف هر دولتی و به هر بهانهای را ، حتی به بهانة تحقق دموکراسی، محکوم کند و اجازه ندهد فجایعی چون وضعیت کشورهای افغانستان و عراق بار دیگر در منطقه تکرار شود.
آیا اعضای محترم شورای امنیت نمی دانند که این فشارهای خارجی مهمترین نقش را در بازتولید فضای سرکوب و ناکامی دموکراسی در این کشورها ایفا می کنند ؟