آيا زنان، كارگران و دانشجويان شايستة ضرب و شتماند و حق فعاليت اجتماعي بايد از آنان سلب شود و در همان حال دزدان وغارتگران بيتالمال و توزيعكنندگان مواد مخدّر و ديگر مسببان ناهنجاريهاي پرشمار اجتماعي باموانع جدّي مواجه نشوند؟
تا آنجا كه ما آموختهايم، كسي كه فرياد برميآورد گرسنهام ، پاسخش ياري است، نه سركوب و محكوميت! معلّمي كه درخواست اجراي اصل نظام هماهنگ و مشاركت در تدوين سياستهاي آموزشي را دارد، آيا معلّم فرزندان من و شما نيست؟
اين در حالياست كه منع شكنجه و هر نوع تحقير و اهانت ، حتي نسبت به متّهمين و محكومين، در قانون اساسي ما صراحت دارد! بنا براين صدور اين احكام براي فعالان مدني كه خود در جهت ارتقاي كرامت انسانها قدم برميدارند، به چه معناست؟ آيا ميخواهيم با اين محكوميتها آنان را به گونهاي اصلاح كنيم كه، به غير از منافع تنگ شخصي خود، به درد نزديكترين همسايه يا هموطن خود نينديشند؟
جناب آقاي شاهرودي
متأسفانه در چند ماهة اخير شاهدیم که برخي مسئولان حراست با دانشجوياني كه "مسئلهدار" ناميده شدهاند برخوردهاي اهانت آميز و هتك حرمت کردهاند، آن هم در صحن دانشگاه ، جايي كه حتيدر رژيم گذشته نيز همواره آبرومند و پاك بودهاست! آنجه در مورد دانشگاه زنجان پيش آمد و متأسفانه در رسانههاي خارج منتشر گرديد، چندمين مورد"مطرح شده" از اهانت به دختران دانشجو در برابر چشمپوشي از" مسئلة" آنان بودهاست. شما خود ميدانيد كه اين موارد در بسياري از اوقات به دليل فرهنگ و سنّتهاي كشورمان اصلاً مطرح نميشود. اكنون شگفتي ما از اين بابت است كه، در همين موارد آشكار نيز مقامات قضايي جمهوري اسلامي، پيگيري لازم را نکردهاند و به اعلام اینکه مستندات کافی نیست بسنده ميكنند. آيا همين برخورهاي يك بام ودو هوا نيست كه به لباسها و كفش دختران در خيابانها با موشكافي بنگرند، اما از امنیت و حیثیت آنان در ساحت دانشگاه سهلاتگارانه بگذرند؟ آيا اين برخورد موجب تكرار اين فاجعة اخلاقی نمیشود؟
آيا به اين ترتيب بياعتمادي مردم به مسئولان بيشتر نميشود؟ آيا استعمارگران و نيروهاي جنگطلب خارجي با توجّه به بيگانگي مردم با درد يكديگر و برخورد نابهجاي مسئولان با مسبّيان فجايع اجتماعي بركشور ما طمع نميكنند؟ آيا اين برخوردهاي نامنصفانه موجبات تمسك آحاد آسيبپذير و ناآگاه جامعه را به اين جنگطلبان فراهم نميسازد؟
ما از جنابعالي در سالهاي اخير در مورد تخفيف مجازات محكومان زير 18 سال و آسيبديدگان اجتماعي برخوردهاي منصفانه ديدهايم . اکنون انتظارداریم که عدالت و انصاف در بارة فعالان مدنی ، دانشجويان، كارگران و مردم ديگر نیز اجرا شود.
بپذيريم که انكار ناهنجاريهاي اجتماعي و سركوب و محكوم كردن معترضان دلسوز راهكار نيست ، تخريب است!
مادران صلح ایرا ن